Odra

W 1963 roku została wprowadzona szczepionka przeciw tej chorobie więc ilość zachorowań w ciągu ostatnich lat wyraźnie się zmniejszyła.

Zakażenie jest możliwe poprzez kontakt bezpośredni: najczęściej drogą kropelkową, rzadko przez mocz zakażonej osoby. Chory może być źródłem zakażenia odrą już na pięć dni przed pojawieniem się wysypki i cztery dni po jej ustąpieniu. Choroba rozpoczyna się po 9 - 14to dniowym wylęganiu.

Do charakterystycznych objawów tej choroby w pierwszym jej etapie możemy zaliczyć złe samopoczucie, wysoką gorączkę, nieżyt nosa i spojówek, a także ostry ból gardła i suchy, męczący kaszel. Co pozwala odróżnić wystąpienie odry od zwykłego zapalenia wirusowego to pojawienie się światłowstrętu oraz silnego łzawienia z oczu, które są zaczerwienione.

Drugi etap związany jest z wystąpieniem charakterystycznej wysypki. Pojawiające się plamy są grube, koloru różowego i zlewają się. Najpierw są one widoczne za uszami, później przechodzą na twarz, tułów i kończyny. Wysypka utrzymuje się na ciele przez około tydzień, potem chrostki zmieniają stopniowo kolor na brunatny i zaczynają się powoli łuszczyć.

Najczęściej odra leczona jest lekami przeciwgorączkowymi. Choroba ta może jednak prowadzić do różnego rodzaju powikłań. Wtedy podaje się pacjentom antybiotyki. Zauważono, że czynnikiem który powoduje ciężki przebieg choroby jest niedobór witaminy A. Z tego powodu wskazane jest aby podawać dzieciom chorym na odrę witaminę A przez dwa kolejne dni od zachorowania.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy odry