Chlamydia i ureaplazma

U Mężczyzn zwykle siedem do czternastu dni po zakażeniu pojawia się
częste i bolesne parcie na mocz, uczucie pieczenia w cewce moczowej,
śluzowo-ropny wyciek z cewki. Częstym objawem jest występujące rano
"sklejenie" ujścia cewki moczowej.

W przypadku stosunku oralnego rzadko dochodzi do zapalenia jamy ustnej, a w przypadku stosunku analnego do zapalenia odbytnicy.


Najczęstszym następstwem w przypadku kobiet jest zakażenie narządów
miednicy malej; wskutek zapalenia jajowodów może dojść do niepłodności.
Może tez dojść do zapalenia torebki wątrobowej, gruczołu Bartholina i
zapaleń stawów.

W 40% porodów zostaje zakażone dziecko.
Dlatego ciężarne badane są w kierunku chlamydii. U noworodków infekcja
powoduje zapalenie spojówek, rzadziej płuc.
W przypadku mężczyzn
zakażenie chlamydiami jest najczęstszą przyczyną zapalenia najądrzy i
gruczołu krokowego przed trzydziestym piątym rokiem życia.

Aby zapobiec zachorowaniu należy podczas stosunków płciowych stosować prezerwatywy.

Klinicznie u mężczyzn ureaplazmamoże być sprawcą nierzężączkowego zapalenia cewki moczowej (urethritis) i niebakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego (prostatitis). 10 - 20% wszystkich tzw. niebakteryjnych przypadkow zapalenia stercza powodowane jest przez ureaplazmy.

W kobiecych drogach rodnych ureaplazma może być wyizolowana przy ropniach gruczołu Bartholina (bartholinitis), przy zapaleniu jajowodów (salpingitis), przy zakażeniach jajników i zapaleniach zatoki Douglasa, przy zakażeniach post abortum jak rownież przy łagodnych zakażeniach krwi po poronieniach i przy porodzie.